çocukluğumda,sabahları evde herkesden önce uyanırsam minik adımlarımla
merdivenleri çıkar mutfağa giderdim...annemin dediği gibi "ortalığı elimden geldiğince
dağıtmaya çalışarak" kahvaltı hazırlardım...boyumun yetmediği raflara erişmek için
bütün çekmeceleri basamak basamak açıp tırmanırdım...
bazen dedem uyanmış camın kenarında ıhlamur içiyor olur,beni görünce yanıma
gelirdi...en az benim kadar uydurma kahvaltılar hazırlardı...her zaman cebinde
gizlediği şekerlerin kağıtlarından gemiler yapardı...
önce çekmeceler için fazla ağırlaştım...sonra kağıt gemileri kendim yapmaya başladım...
sonra gemilerimi haketmeyen insanlara verdim...üzüldü gemiler...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder