aslında çocukken tek derdimiz vardı,
büyümek...
öyle oyun oynamak falan değil,
sadece büyümek...
öyle ya daha büyük olucaktık...
hele bir büyüyelim,
o çelme takan çocuk görürdü ozaman,
boyumuz da raflara erişirdi üstelik,
hem daha çok oyuncağımız olurdu ozaman,
hele bir büyüsek,
o bizi oyuna almayan çocuk!!!
biz almazdık artık oyuna,
en büyük bizdik,
büyüyünce...
sonra büyüdük,
kendi kendimize çelme takar olduk...
kendi oyunlarımızı kendimiz bozduk...
öyle ki,
ah şimdi tekrar...
tekrar çocuk olmak vardı şimdi...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder