12 Eylül 2011 Pazartesi

insan

   insanlar değişmez,değişemez...bastırılır,aptallaşır,heveslenir ama değişmezler...
   her insan kötüdür...tüm ilişkilerimiz ve hareketlerimiz çıkarlarla sınırlıdır...
   söz konusu hayvanlar olduğunda,mesela bir aslan;doğası bellidir,uzattığımızda
   kolumuzu kopartacağını biliriz.insanın farkı, kolunu kopartma konusunu daha iyi
   gizlemesi ve daha farklı yöntemleri olmasıdır...
   insanlar iki yüzlüdür,söyledikleri ve yapacakları o anki çıkarları içindir
   fikirlerinin ve isteklerinin aynı kalmasını beklemek ve ummak aptallıktır...
   insanlar değişmezler,değişemezler ve ikinci şansları haketmezler,
   herhangi bir insana ikinci şansı vermek aptallıktır,ben çok aptalım diyorsanız
   kafesindeki aslana ikinci kolunuzu uzatmak daha mantıklı ve daha acısız bir aptallıktır....


    (insan olduğumu düşünürsek (hemen kontrol edeyim;hımhımhım eller tamam hımhım ayaklar falan
     kıpkıpkıp ağız burun ah çirkin burun,hophophop birtakım! neyse evet insanım) ben de dahilim tüm
     bunlara)
    

4 yorum:

  1. gerçek ama önyargıyı tetikler...tehlikeli...kandıralım kendimizi istisnaları kovalayarak,daha çekilebilir.hiç olmadı yalnızsın ne de olsa?belki doydukdan sonra uzatılan 2. eli yalıyacak aslana şans verme cesaretini göstermek kazanmak olucak...ha tek elin var ha hiç yok...acımaz ,hissetmezsin bir zaman sonra nası olsa..belki..belki de hiç bir zaman eskisi gibi olmaz

    YanıtlaSil
  2. adsız:
    peki minik bir ekleme;
    "doyduktan sora elini yalayacak aslan"
    tekrar acıktığında?

    YanıtlaSil
  3. geç bir ekleme,
    fiziksel olarak bakarsak olaya
    kopan kol bile hayatın boyunca
    kaşınmaya devam eder,
    var olmamasına ramen...
    konumuza uyarlarsak bunu,
    mecazi olarak alırsak...

    YanıtlaSil